0 PRZYCZYNOWOSCI I KONIECZNOŚCI W PRZYHODZIE CZ. II

Feuerbach uznaje zatem obiektywną prawidłowość w przyrodzie, przyczynowość obiektywną, którą tylko w przybliżeniu wiernie odbijają przedstawienia ludzkie o porządku, prawie itd. Uznanie obiektywnej prawidłowości przyrody pozostaje u Feuerbacha w nierozerwalnym związku z uznaniem obiektywnej rzeczywistości świata zewnętrznego, przedmiotów ciał, rzeczy odbijanych przez naszą świadomość. Poglądy Feuerbacha są konsekwentnie materialistyczne. Wszelkie natomiast inne poglądy, ściślej mówiąc, wszelką inną linię filozoficzną w zagadnieniu przyczynowości – negowanie obiektywnej prawidłowości, przyczynowości, konieczności w przyrodzie zalicza Feuerbach słusznie do kierunku fideistycznego. Jest to bowiem w samej rzeczy jasne, że subiektywistyczna linia w zagadnieniu przyczynowości, wywodzenie porządku i konieczności w przyrodzie nie z obiektywnego świata zewnętrznego, lecz ze świadomości, z rozumu, z logiki itp. nie tylko odrywa rozum ludzki od przyrody, nie tylko przeciwstawia ten pierwszy owej drugiej, ale czyni przyrodę częścią rozumu, miast traktować rozum jako cząstkę przyrody. Subiektywistyczna linia w zagadnieniu przy- czynowości jest filozoficznym idealizmem (do którego odmian należą też teorie przyczynowości Hume’a i Kanta), tzn. mniej lub bardziej osłabionym, rozwodnionym fideizmem. Uznanie obiektywnej prawidłowości przyrody i w przybliżeniu wiernego odbijania się tej prawidłowości w głowie ludzkiej jest materializmem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>