Simon LeVay i jego praca

Jednym z zachowań, które ulegają odwróceniu u gryzoni ze zmienioną płcią jest pociąg płciowy: samice, którym podawano męskie hormony usiłują wspinać się na inne samice. Samce ze zmienioną płcią przyjmują pozycję z „lordozą”, która mówi samcom „podejdź i zainteresuj się mną”. Jeśli uwzględni się, że u tych zwierząt, u których występują także zmiany w anatomii mózgu, następuje odwrócenie zachowania, uprawnione wydają się rozważania, czy homoseksualiści i lesbijki również mają dające się zmierzyć różnice w budowie mózgu.

Pod koniec lat 80. Simon LeVay, badacz z Instytutu Salka, zaczął porównywać mające tak wielkie znaczenie podwzgórze u kobiet oraz mężczyzn zorientowanych homoseksualnie i heteroseksualnie. Odkrył wówczas, że jedna część podwzgórza zwana trzecim jądrem śródmiąższowym (INAH3) u mężczyzn jest na ogół dwa razy większa niż u kobiet. Wyjątek stanowili homoseksualiści. Ich INAH3 przypomina bardziej kobiecy. Nie jest to absolutna reguła, ponieważ niektórzy heteroseksualni mężczyźni mieli nieduże INAH3, a niektórzy homoseksualiści i kobiety heteroseksualne – duże. Ale generalnie rozmiary ich INAH3 mieściły się w tych samych przedziałach.

Badania te powinny być powtórzone przez innych naukowców, zresztą sam LeVay ostrzega, że wszyscy homoseksualiści w jego badaniach byli z objawami AIDS, co mogło wpłynąć na wyniki. Generalnie jednak środowisko naukowe uważa, że wyniki te są wiarygodne i będzie można je łatwo poprzeć dalszymi badaniami. W końcu pasują one dobrze do badań nad zachowaniem i anatomią zwierząt, a zmiany w mózgu mogą być jednym ze sposobów, w jaki mogą funkcjonować geny „homoseksualne” (ich istnienie jest już poparte naukowymi dowodami).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>